گاهی با خود می گویم شاید دلیل این کار عدم اگاهی و بی اطلاعی تاریخی است،اما نه!
درد ما بی غرور بودن ماست!
جوانان ما با افتخار اهنگ های خانم نانسی را گوش می دهند و وقتی از انها می پرسیم مگر نمی دانید که خانم نانسی در مورد مردم ایران چه گفته؟در پاسخ می گویند ما چیکار حرف هایش داریم،ما می خواهیم با اهنگ هایش خوش باشیم و برقصیم!
اری مردم ما با اگاهی کامل به اهنگ های خانم نانسی گوش میدهند،ان هم با جان و دل.
مردم ما خیلی بی غرور شده اند،تن به هر خفتی به اسانی می دهند،به گونه ای که اصلا نمی دانند این کاری که انجام می دهند ذلت است!
از به صف شدن جلوی عابر بانک ها برای یارانه گرفتن از ترس برداشتن ان توسط دولت،تا عشق به اسکندر و نانسی!
شاید هم مرز های ذلت و غرور برای مردم ما در حال جا به جا شدن است....
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر